Bir Dolap Kitap
Bir Dolap Kitap: 17 Nisan 2016
Bu bölümde ele aldığımız kitaplar:
* Şemsiyesine Saklanan Adam
* Kemal'in Londra Günlüğü
Bir Dolap Kitap: 10 Nisan 2016
Bu bölümde ele aldığımız kitaplar:
* Üç Haydut (Tomi Ungerer)
* Ben ne zaman doğdum? / Tombiş Kitaplar" serisi (Behiç Ak)
Bir Dolap Kita: 3 Nisan 2016
Bu bölümde ele aldığımız kitaplar:
* Atla, Bart!
* Nasıl başlar?
Bir Dolap Kitap: 27 Mart 2016
Bu haftaki yayınımızda, 13. Açık Radyo Günleri'ne özel bir yayın yaptık ve neden çocuk kitabı okuduğumzuu, çocuk kitaplarının ne işe yaradığını ve bizi neden mutlu ettiğini yazdık.
Bir Dolap Kitap: 20 Mart 2016
Bu hafta ele aldığımız kitaplar:
* Balinalar Geldiğinde
* Mamut Avacısı
Bir Dolap Kitap: 13 Mart 2016
Bu bölümde ele aldığımız kitaplar:
* "Fantastik Franki" dizisi (Beyin Boşaltma Makinesi ve Büyük Beyin Soygunu)
* Gaston - Bir karışıklık hikâyesi!
Bir Dolap Kitap: 6 Mart 2016
Bu bölümde ele aldığımız kitaplar:
* Babamı Iki Japon Balığıyla Değiştirdiğim Gün
* Poti - Bir Barınak Köpeğinin Hikayesi
* POti ve Dede
Bir Dolap Kitap: 28 Şubat 2016
Bu bölümde ele aldığımız kitaplar:
* Yaratiklar Aramızda Üçlemesi / Alan Snow (Pantalonlar Fora, Demir Çoraplı Adam, Bol Bol Peynir)
* İyi Uykular Dedektif / Sivia Roncaglia
Bir Dolap Kitap: Her yaş için çocuk kitabı.
Hazırlayanlar: Banu Aksoy, Yıldıray Karakiya
Her pazar saat 10:00'da.
Adım Banu. Oldum olası, çocuk kitaplarını severim. Çocukluğumdan beri… Eşimin adıysa Yıldıray. O da sıkı bir çocuk kitapları okuyucusu.
Daha beş yaşındayken fıldır fıldır kitap okuduğum için, yani çeyrek asırdır çocuk kitapları okuyan biri olduğum için kendimi bu konuda deneyimli sayıyorum. Çok da abartmayayım ama çocuk kitaplarından nasıl lezzet alındığını iyi bildiğimi söyleyebilirim.
Nasıl başladı bu? Bilmem, ben de hatırlamıyorum. Nasıl okumayı öğrendiğimi de hatırlamıyorum. Ama annemle yaptığımız kitap alışverişlerini iyi biliyorum. Ya da ablamın bana kendi kütüphanesinden kitap önerirken nasıl iştahlandığımı…
Annemle çarşıya her çıktığımızda (o zamanlar Levent’te oturuyorduk ve 1.Levent’teki sütunlu çarşıda bir kitapçı vardı) mutlakla bir kitap alırdık. Annem bu konuda çok iyiydi. Bugün gördüğüm birçok anne gibi kitabı alıp burnuma dayamazdı. Ya birlikte bakar beğenir ya da kitapları ayrı ayrı karıştırıp bulduklarımızı birbirimize gösterirdik. En önemlisi de sonuçta ben hangi kitabı istediysem onu alırdık.
Sonra oturup düşündüm, çocuk kitaplarını niye bu kadar seviyorum diye. Sonra fark ettim ki, çocuk kitapları aslında hayata bambaşka bir yerden bakıyor. Çok daha içten, daha dolaysız, çok daha olduğu gibi… Tabii kaliteli çocuk kitaplarından söz ediyorum. Yoksa, işaret parmağını sallaya sallaya “Hımm, işte bu kitaptan filanca dersi alacaksın,” diyen, öğütleri çocuğun gözüne gözüne sokan kitapları kastetmiyorum.
Çocuk dünyasını özümsemiş, yaşama bir çocuğun gözlerinden bakabilen, içindeki çocuğu asla kaybetmediği için bunu başarabilen yazarların o mis kokulu kitaplarını seviyorum. Hayal gücünün baskılanmadığı kitapları seviyorum. Bana yaşamda zaten var olan şeyleri bir kere daha, benim bildiğim şekliyle söylemeye çalışmayan, onları bambaşka biçimlere sokarak anlatan ya da tamamen gerçekdışı dünyalar sunan kitapları seviyorum.
Bu konuda Yıldıray’la çok iyi anlaşıyoruz. Ağzımıza layık kitaplara rastladıkça okumaya çalışıyoruz. Bazen umduğumuz şeyi bulamayıp hayal kırıklığı yaşıyoruz; bazen de hiç ummadığımız sürprizlerle karşılaşıyoruz.
 |
Sonuçta, yaşamımıza giren bu küçük zevkleri başkalarıyla da paylaşmaya karar verdik ve BİR DOLAP KİTAP fikri ortaya çıktı. Umarım, Bir Dolap Kitap küçük sürprizler keşfetmelerine aracılık eder. |
