Bir Dolap Kitap
Okumak neden ekrana bakmaktan iyidir?
Öyle ya da böyle, çocuklar ekran başında zaman geçiriyor. Üstelik bu zaman dünya çapında giderek artıyor. Bizim yapabileceğimiz en önemli şey onlara bıkmadan usanmadan kitap okumak.
Korona günlerinde 'Bir Dolap Kitap'
Bir Dolap Kitap her gün saat 15.00 ve 20.00'da bütün çocukları beraber kitap okumaya çağırıyor.
Bir Dolap Kitap: 16 Ağustos 2015
Bir Dolap Kitap: 9 Kasım 2014
Bir Dolap Kitap: 13 Temmuz 2014
Bir Dolap Kitap: 16 Şubat 2014
Bir Dolap Kitap: 8 Haziran 2013
Bir Dolap Kitap: 30 Ocak 2022
Bu hafta konuştuğumuz kitaplardan ilki Gökçe İrten'in yazıp resimlediği "Beni Görebiliyor musun?", büyük-küçük algımızı tersine çeviriyor ve dünyaya farklı biçimlerde bakmamızı sağlıyor. İkinci kitabımız ise Avustralyalı Gabriel Evans'ın yazıp resimlediği "Panço Kendine İnsan Arıyor". Kitap hayvanlarla ilişkimize hoş bir pencereden bakıyor.
Bir Dolap Kitap: 10 Ocak 2016
Bir Dolap Kitap: 9 Ağustos 2015
Bir Dolap Kitap: 1 Mart 2015
Bir Dolap Kitap: Her yaş için çocuk kitabı.
Hazırlayanlar: Banu Aksoy, Yıldıray Karakiya
Her pazar saat 10:00'da.
Adım Banu. Oldum olası, çocuk kitaplarını severim. Çocukluğumdan beri… Eşimin adıysa Yıldıray. O da sıkı bir çocuk kitapları okuyucusu.
Daha beş yaşındayken fıldır fıldır kitap okuduğum için, yani çeyrek asırdır çocuk kitapları okuyan biri olduğum için kendimi bu konuda deneyimli sayıyorum. Çok da abartmayayım ama çocuk kitaplarından nasıl lezzet alındığını iyi bildiğimi söyleyebilirim.
Nasıl başladı bu? Bilmem, ben de hatırlamıyorum. Nasıl okumayı öğrendiğimi de hatırlamıyorum. Ama annemle yaptığımız kitap alışverişlerini iyi biliyorum. Ya da ablamın bana kendi kütüphanesinden kitap önerirken nasıl iştahlandığımı…
Annemle çarşıya her çıktığımızda (o zamanlar Levent’te oturuyorduk ve 1.Levent’teki sütunlu çarşıda bir kitapçı vardı) mutlakla bir kitap alırdık. Annem bu konuda çok iyiydi. Bugün gördüğüm birçok anne gibi kitabı alıp burnuma dayamazdı. Ya birlikte bakar beğenir ya da kitapları ayrı ayrı karıştırıp bulduklarımızı birbirimize gösterirdik. En önemlisi de sonuçta ben hangi kitabı istediysem onu alırdık.
Sonra oturup düşündüm, çocuk kitaplarını niye bu kadar seviyorum diye. Sonra fark ettim ki, çocuk kitapları aslında hayata bambaşka bir yerden bakıyor. Çok daha içten, daha dolaysız, çok daha olduğu gibi… Tabii kaliteli çocuk kitaplarından söz ediyorum. Yoksa, işaret parmağını sallaya sallaya “Hımm, işte bu kitaptan filanca dersi alacaksın,” diyen, öğütleri çocuğun gözüne gözüne sokan kitapları kastetmiyorum.
Çocuk dünyasını özümsemiş, yaşama bir çocuğun gözlerinden bakabilen, içindeki çocuğu asla kaybetmediği için bunu başarabilen yazarların o mis kokulu kitaplarını seviyorum. Hayal gücünün baskılanmadığı kitapları seviyorum. Bana yaşamda zaten var olan şeyleri bir kere daha, benim bildiğim şekliyle söylemeye çalışmayan, onları bambaşka biçimlere sokarak anlatan ya da tamamen gerçekdışı dünyalar sunan kitapları seviyorum.
Bu konuda Yıldıray’la çok iyi anlaşıyoruz. Ağzımıza layık kitaplara rastladıkça okumaya çalışıyoruz. Bazen umduğumuz şeyi bulamayıp hayal kırıklığı yaşıyoruz; bazen de hiç ummadığımız sürprizlerle karşılaşıyoruz.
 |
Sonuçta, yaşamımıza giren bu küçük zevkleri başkalarıyla da paylaşmaya karar verdik ve BİR DOLAP KİTAP fikri ortaya çıktı. Umarım, Bir Dolap Kitap küçük sürprizler keşfetmelerine aracılık eder. |
