Bir Yaşam Dili

Marshall Rosenberg Şiddetsiz İletişim’ in özü gönülden alıp vermek diyor. Peki bu ne demek? Çocuğumla ilişkimde gönülden alıp vermek nasıl mümkün?

Ebeveynlikte emniyet, güven ve aidiyet

Çocuğumla ilişkide emniyet, güven ve aidiyet ihtiyaçlarını gözetmek nasıl mümkün? Bu üç ihtiyaç tüm ilişkilerde nasıl etkili oluyor? İlişkide bu ihtiyaçları gözetmek için neler yapabiliriz? Tüm bunlar için çocuğumla bağlantımı nasıl koruyabilirim?

Duygusal güvenliği sürdürmek için neler yapabilirim?

Çocukluktan itibaren “seviliyor muyum?”, “güvende miyim?”, “kabul ediliyor muyum?” diye hislerimiz, sezgilerimizle çevremizi yokluyoruz.  Çocukların “değerli miyim?” diye soran iç dünyalarını “evet değerlisin” diye desteklemek nasıl mümkün? Çocuklarımızın olmasını istediğimiz kişiler olmak nasıl mümkün?

Çocukla ilişkimde saygı ilişkisi kurmak istiyorum. Peki, kültürel koşullandırmaların ötesinde saygı ihtiyacıyla nasıl bağlantı kurabilirim? “Çok ayıp” ya da “çocuğum dediğimi yapsın” ezberlerinin ötesinde karşılıklı saygıya dayalı bir iletişim nasıl kurabiliriz?

Çocuklarla Şiddetsiz İletişim temelinde bir diyalog kurmak için beni neler destekleyebilir? İletişimde nelere dikkat koyarsam kendimle ve çocuğumla bağlantı kurabilirim? Değerlendirmelerden arınmış net gözlemlerde bulunmak, duygu ve ihtiyaçlarla bağlantı kurmak ve gerçekleştirilebilir ricalarda bulunmak için neler yapabilirim?

Şiddetsiz İletişim’in hayatı zenginleştirmek için eylemler yapmamızı sağlayan dördüncü adımı “rica”. Peki bu nasıl mümkün? Biri bana “hayır” dediğinde konforsuz duygulara kapılmama neden olan nedir?

Judy Saruhan kendi hayatından örneklerle anlatıyor: Çocuğumla ilişkimde Şiddetsiz İletişim'in hediyeleri neler?

Canan ve Deniz Sura Hart'ın "Saygılı Anne-Baba Saygılı Çocuk" kitabının izinde, CNVC Sertifikalı Eğitmen Judy Saruhan'la ebeyvenlikte Şiddetsiz İletişim'in katkılarını konuşuyorlar. Judy, ebeveynlikte ve hayatın içinde,  "Bir an durabilirsek, kendi ihtiyacımızla bağlantı kurabilirsek, başka bir şekilde bağlantı kurmak mümkün" diyor. Ve devam ediyor: "Şiddetsiz İletişim'den önce daha çok otomatik pilottaydım. Çocuklarım "hayır" dediğinde, "ay ne yapacağım" der, "Git odana düşün" gibi şeyler "cezalandırıcı" şeyler söylerdim. Şiddetsiz İletişim'den başka bir yolun mümkün olduğunu öğrendim. Her eylemin arkasında bir ihtiyaç var. Çocuklarıma eylemlerinin arkasındaki ihtiyaçlarla bakmaya başladığım daha çok bağlantı, dürüstlük, işbirliği olmaya başladı."